Wat is de rol van warmtebehandeling in elektromechanische aluminium die gietstukken?

Warmtebehandeling speelt een cruciale rol bij de productie van aluminium legering die castings , voornamelijk in termen van het elimineren van gietstress en structurele defecten. Aluminiumlegeringen zijn vatbaar voor restspanning tijdens snelle koeling, wat niet alleen dimensionale vervorming veroorzaakt, maar waarschijnlijk ook ernstige problemen veroorzaakt, zoals kraken. Om dit probleem op te lossen, wordt T2-gloeien (bij 280-300 ℃ 2-4 uur bewaard) veel gebruikt. Dit proces elimineert effectief interne stress en zorgt voor de dimensionale stabiliteit van gietstukken door de ontleding van vaste oplossing en de neerslag van tweede fase deeltjes. Een bepaalde motorcilinder van een bepaalde autofabrikant vertoonde bijvoorbeeld een vervorming van 0,3 mm warpage tijdens de daaropvolgende bewerking zonder gloeien, wat de nauwkeurigheid van de montage ernstig beïnvloedde. Dit geval illustreert volledig het belang van warmtebehandeling. Bovendien kan warmtebehandeling ook de homogenisatie van intergranulaire segregatie bevorderen, opgeloste atomen herverdelen door diffusiemechanisme, waardoor defecten zoals microporositeit worden geëlimineerd en de dichtheid van gietstukken wordt verbeterd.

Een andere kernwaarde van warmtebehandeling is om de mechanische eigenschappen van materialen aanzienlijk te verbeteren. Als een voorbeeld van ALSI10mg-legering als een voorbeeld, na T6-oplossing en verouderingsbehandeling (oplossing bij 535 ℃ gedurende 2-6 uur, gevolgd door waterkoeling en vervolgens veroudering op 175-185 ℃ gedurende 5-24 uur), kan de treksterkte de 320MPA overschrijden en de verlenging kan 8%bereiken. In dit proces is het synergetische effect van het versterken van oplossingen en neerslagversterking de sleutel: het stadium op de hoge temperatuuroplossing lost legeringselementen zoals silicium en magnesium volledig op om een oververzadigde vaste oplossing te vormen; en de daaropvolgende verouderingsbehandeling bevordert de neerslag van β 'fase (mg? Si) op het nanoschaal, wat een significant dislocatie -pinning -effect produceert. Een nieuw energievoertuigbedrijf verbeterde met succes de impactweerstand van de batterijlade met 40% door het warmtebehandelingsproces te optimaliseren en heeft met succes de 150 kJ druppel hamerimpactstest doorstaan, waardoor de effectiviteit van de warmtebehandeling bij het verbeteren van materiaalprestaties verder wordt verifieerd.

Naast mechanische eigenschappen levert warmtebehandeling ook belangrijke bijdragen aan het verbeteren van corrosieweerstand en vermoeidheidsprestaties. Aluminiumlegeringen zijn vatbaar voor putjes en intergranulaire corrosie in de natuurlijke omgeving, terwijl T7-verouderingsbehandeling (bij 190-230 ℃ gedurende 4-9 uur) een stabiele θ 'fase kan vormen, die het diffusiepad van het corrosieve medium aanzienlijk belemmert en de corrosie in de zoutspuit in de zoutspuit in de zoutspuit wordt verlengd door meer dan twee keer. In termen van vermoeidheidsprestaties verbetert warmtebehandeling de weerstand van de scheurvoortplanting van het materiaal aanzienlijk door de korrels te verfijnen en de morfologie van de neergeslagen fase te reguleren. Een luchtvaartmaatschappij gebruikt bijvoorbeeld een tweetraps verouderingsproces om de vermoeidheidslimiet van gietstukken van vliegtuigen te verhogen van 120MPa tot 160MPa, met succes voldeden aan de strenge vereisten van 200.000 start- en landingscycli.

Om de stabiliteit van het warmtebehandelingseffect te waarborgen, is precieze controle van procesparameters essentieel. De oplossingstemperatuur moet strikt worden geregeld binnen het bereik van ± 5 ℃. Een te hoge temperatuur kan een overbrand veroorzaken, terwijl een te lage temperatuur niet toestaat dat de opgeloste atomen volledig worden opgelost. In de oplossingsbehandeling van ALSI7MG -legering kan de oplosbaarheid van siliciumfase bijvoorbeeld 95% bereiken bij 535 ℃, terwijl slechts 70% kan worden opgelost bij 520 ℃, wat het daaropvolgende verouderingseffect aanzienlijk zal beïnvloeden. Tegelijkertijd is de matching van verouderingstijd en temperatuur ook uiterst kritisch. Wanneer het gedurende 5 uur op 175 ℃ jaar oud is, kan de grootte van de β '' fase het beste versterkende effect bereiken (8-12 Nm), terwijl een te lange verouderingstijd kan leiden tot een vergroting van de β-fase, waardoor de sterkte wordt verminderd. Een bedrijf had ooit een verouderingstemperatuurschommeling van ± 10 ℃, waardoor de hardheid van de gieting 15 uur fluctueert, waardoor de stabiliteit van de productkwaliteit ernstig werd beïnvloed.